Minicik bi bebekken annemi sevmisimdir heralde en cok, icgudusel de olsa..
Sonra bu sevgi ve tum sevgiler yavas yavas bilincli ve iradi hale gelmeye basladi …
Annem cok guzel yemekler yapiyordu, hep benimle oynuyordu cok sefkatliydi ve annemdi, beni en cok sevendi iste…
Babami cok sevdim hep bizimle cok ilgili ve herseyimizi dusunuyor diye
Abilerim var sevdigim beni koruyup kolluyorlar diye
Kardesim ; cok guzel vakit gecirip muhabbet ediyoruz diye
Cok iyi dostlarim oldu sonra onlari sevdim egleniyoruz dertlesiyoruz diye
Ogretmenlerim ablalarim oldu sevdigim fedakarlar diye

Farkli sevgiler de yasadim sonra bi oyuncagimi cok sevdim mesela yalnizligimi alsin diye sarilip yattigim…

Ustunde gulen suratlar olan bir kupam vardi bide cok sevdigim, gorunce mutlu oluyorum diye…

Ekmek var cok sevdigim olmayinca yemegin tadina varamadigim  ve bide cay var tabi ki sevip muptelasi oldugum

Vs vs…

Simdi bide cok cok sevdigim Canim esim var
Herkesten ,herseyden bi parca buldugum
Annem gibi, beni cok sevdigini bildigim, sefkatli,
Babam gibi, benimle ilgili, herseyimi dusunen
Abilerim gibi, koruyup kollayan ,kardesim gibi guzel vakit gecirdigim
Dostlarim gibi, birlikteyken eglendigim dertlestigim
Ogretmenlerim ablalarim gibi, fedakar …
Sarilip yattigim, gulen yuzunu gorunce mutlu oldugum, bana guzel sozler soyleyen…
Ayri kaldigimizda  donunceye kadar dilimden dusurmedigim, O`nu anlatmaktan arkadaslarimi bezdirdigim…
Ve en cok ayriyken anladigim bu kisa dunya hayatinin yetmeyecegi O`nunla ebedi birliktelik istedigim…
Yanimda olmadiginda hayatin tadina varamadigim ve cay gibi muptelasi oldugum …
Yani iste kisacasi, herseyim canim benim…
Sevdim,  ebediyen sevecegim…