Uzun zaman olmustu trene binmeyeli …
Varislarda sartlardan dolayi rotar yapsada
En azindan kalkista dakik olmasini cok severim…
Son seferinde kacirmistim hatta arkasindan bakarak kosarken …
Geciktigim icin pisman da olmadim ,dusundum cunku…
Kossan bile caresi yok zamanlaman iyi olacak vaktini guzel ayarlayacaksin bu yolculuga niyetlendiysen…

Hat Istanbul Eskisehir …

Ozelikle yalnizsam basliyorum etrafi seyre dalip dusunmeye …
Trenin gidis yonu etkiliyor dusuncelerimin akisini …
simdiki hayatimdan dogdugum yerlere yaklasiyorum,  hayatimi basa sarip izliyorum herseyi…
Baslangic; yeni hayatim ve son  6 yilim  ….
esim evim dostlarim ve cok sukur sadece  mutlulugum var hissettigim ve aklimda dolanan…
Gelgelelim oncesi  …
Cok klise fakat ,Istanbul u  anlatayim desem anlatamam ,anlatilmazligini Istanbul`u  yasayan bilir…
Ama yasamaya gelince dibine kadar yasadim gecesini gunduzunu ,her turlu sefasini cefasini …
Onu da bilen bilir
Dusununce tabi iyisi de kotusu de , inisi de cikisi da  geliyor aklina insanin …
Su trende  hayatim gibi seyretti  Istanbul`un  icinden cikana kadar …
bazi istasyonda yavasladi bazisinda durdu  bazisini es gecti…
Aynen boyle yasadim 6 yilimi …
Bazen yavasladim yapmam gerektigini bildigim seyler karsisinda dusunmek icin, ama yapamadim sadece yavaslamakla kaldim vicdanimi rahatlattim…
Bazen kararli oldum…
Ve durdum,  yapmam gerekeni yapip sonra ayrildim istasyondan…
Ama bazi zamanlarini da es gectim cunku ilerde es gecemeyecegim yerlere  yetismek istiyordum…
Iyiki de gecmisim diyorum simdi dusundukce iyi ki de yavalasmisim ve gereken yerde durmusum…
Ve yine pisman olmadim dusundum cunku…
Hepsi yasanmasi gerekiyordu yasandi bitti diye….

Ve Istanbul` dan ayrildi tren…
Bende basa dondum…
Gitgide dogdugum yere yaklasiyorum …
Cok degisti  hersey herkes ve orada ki ben …
Simdilik yeter …
Donuste de Eskisehir olacak kelimelerime dokulen …