Hayranim sana sabrina sakince karsimda durup meydan okuyan o tavrina varligina …
Korkmuyorum ruhumda ki firtina da bogulmaktan karanlikta yollarimi kaybetmekten …
Biliyorum kurtarirsin beni sen, isigim deniz fenerim…
Biliyorum kurtarirsin beni sen, isigim ; sana asigim….

Babam; evet O benim deniz fenerim ;
Onunla ilk olarak dogdugum gun tanistim, yuzunu ilk o gun gordum ama onu tanidigim gun o gun degildi…
Baslarda cekinir korkardim ondan demekki tanimiyordum tam manasiyla… Cunku insan tanidigindan korkmaz cekinmezdi, buyudukce ogrendigim kadariyla…
Cok calisiyormus biz kucukken hatta annemin dedigine gore cogu zaman biz uyuduktan sonra gelir biz uyanmadan ise gidermis,,,
Yasim ilerleyip ona daha yakinlasinca ve acikcasi onun da yasi ilerledigi icin o da bize daha da yakinlasinca isleri azalmaya baslayinca tanimaya basladim onu…
Sonra ona ne kadar benzedigimi belki de benzemeye calistigimi dusundum…
Derler ya kiz cocugu babaya duskun olurmus diye, benim babam gibiyse elde degil ki duskun olmamak…
Cunku o benim onumde ki en guzel ornekti hayatima yasantisiyla, fikirleriyle, hatta bakislariyla yon verendi…
O nu 5 dk fazla gorebilmek icin bile bazen gece o gelmeden yatmazdim…Hatta uyuyup kalsam bile apartmana girdigini anladigim an kapinin onune dikilirdim…
Bazen onu kizdirdigimizda hic birsey demezdi sadece bakar gecerdi…O zaman keske bagirsa kizsa birseyler soylese ama boyle susmasa derdim… ama o susardi …Sakince dururdu karsisinda tum olaylarin…
9 yil ayri kaldik ama cismen ayrilikti iste bizimkisi…
O da derdi ki ; ebedi alemde birlikte olacagimiza inandigim icin katlaniyorum bu ayriliklara, yoksa sizi okutmazdim bile …
Her olaya bu bakis acisiyla bakmasiydi belki de beni en cok O na  hayran eden ve bu sarkiyi her dinledigimde O nu hatirlamama sebep olan…
Bunaldigim zaman telefonda sesini duyup duasini almak yeterdi cogu zaman…
Evde o oldugu zamanlar hersey daha yolunda daha dingin gecerdi…
Bir programimin olacaksa onun evde olmayacagi zamanlara gore ayarlardim…
Birlikte gecirebilecegimiz zamanlar eksilmesin isterdim…
Onu hep dinc dinamik is pesinde gormeye alismistik  ta ki ameliyat sonrasina kadar…
O gun cok zordu benim icin yatarken gormeye alismadigim , yatiyordu hatta zor konusuyordu…
Ama ben yine bakislarindan anliyordum O nu…
Sonra hastaneden cikti ama hayat artik cok degismisti O nun icinde bizim icinde…
Ona daha da duskun oldum daha cok dusunur oldum, kaybetme korkusundan olsa gerek …
Bu korkuyu her sevdigimiz icin her an yasamamiz lazim ama iste insan bir musibet sonrasi anlayabiliyor ancak…
O nu her dusundugum an artik gozlerim dolu dolu…bogazimda bir dugum…
Sorunca hala iyiyim diyor bize, bakislarini goremiyorum suan yine uzagim cunku ama sesinden anliyorum dogru olup olmadigini…
Daha iyi olacak insallah hep dua ediyorum olmasi lazim cunku daha yapacak cok isi var…
O nu cok seviyorum… Allah im ne olur O na hayirli uzun omur ver ve basimizdan eksik etme…
Benden cok seyler eksilir cunku o olmayinca biliyorum ve korkuyorum…

*** Babam 3 ay once mide ameliyati oldu ve suan kemoterapi goruyor dualariniza ekler ve O nun icin sifa dilerseniz sevinirim…