ankara büyükşehir belediyesi, 330 adet itfaiye eri kadrosunun 132′ sine mühendis, mimar, şehir plancısı, iktisat, sosyal çalışmacı ve işletme mezunlarını alacakmış. ankara büyükşehir belediyesi itfaiye daire başkanı “hala 15-20 yıl öncesinin klasik itfaiye anlayışı gibi düşünülüyor. oysa bizim yangın yerinde kimya mühendisi’ ne de, inşaat mühendisi ‘ne de ihtiyacımız var” demiş.

yazının devamına buradan ulaşabilirsiniz

Dünya çapında Türkiye olarak yaptığımız ve gurur duyabileceğimiz şeylerin sayısı çok azdır. Türkçe olimpiyatları da bu nadir cevherlerden biri. 7. Türkçe olimpiyatlarında dünyanın tam 115 ülkesinden gelen farklı din, dil, ırklara mensup öğrenciler Türkçe öğrenmişler. Hem de öyle böyle değil. Kimi türkü söylüyor, kimi şiir okuyor, kimi de kolbastı oynuyor! Dünyada sadece saçma sapan, bir işe yaramayan şeylerle değil de böyle güzel ve göğsümüzü kabartan organizasyonlarla ses getirebiliyormuşuz demek ki.

Türkçe Olimpiyatları

“kıl oldum abi” yi dolamıştım dilime klibi gördüğüm zamandan itibaren. o zamanlar muz çorap diye bildiğim fosforlu renkli “mus çoraplı” kızlara kıl olmaya başladım ben de bilinçaltımın farkettirmeyen etkisiyle..
yazının devamı için: tarkan

afyon ya da uzun ismiyle afyonkarahisar, bozkır özelliğinde anadolu’ nun iç kısımlarında bulunan kurak ve kayalık bir şehrimiz. jeotermal enerji kaynaklarıyla ünlü olan afyon, geçmişten süregelen ilginç mimarisini en iyi evlerinde gösteriyor. yapım tarihleri itibariyle coğunluğu 1900′ lü yılların başlarına ait olduğu bilinen evlerin en yeni olanı 1912 yılına ait. bunun sebebi ise 1902 yılında afyonda çıkan büyük yangın olarak görülmekte (yaklaşık olarak 1300 kadar evin yandığı tespit edilmiş)

yazının devamı için: afyon evleri

pek çoğumuzun belki de bilmediği önemli detaylara sahip aslında burası;
Yûşa as, Yusuf as neslinden olup, Hz Musa ile aynı zamanda yasamıştır. Hz Musa’ nın genç Yûşa ile “iki denizin birleştiği yere kadar” yaptıkları tarihi ve gizemli yolculukları ve burada Hızır as ile buluşmaları Kur’an-ı Kerim‘ de Kehf Suresi’ nin 60 – 65. ayetlerinde anlatılır.

yazının devamı için: Yûşa Tepesi

ilk okuduğum kitabı ‘nun masalları’ oldu,
okumadığım kitapları ise;
Şair Nigâr Hanım (İnceleme; İletişim Yayınları, 1998)
Halide Edib Adıvar (İnceleme; Şule Yayınları, 1999)
okumadım çünkü edebiyatseverlere bıraktım sanırım o kitapları..
çok kafa yorarak anlamaya çalıştığım sayfaları oldu acaba neyden bahsediyor ki diyerek,
hiç çaba sarfetmeden sadece cümlelerin nefis ahenginde gezindiğim zamanlar oldu,
kah başım otobüs penceresine dayalı kah battaniyeme gömülmüş herkese küsmüş zamanlarımda okuduğum..
ben niye böyle güzel böyle ağdalı böyle çok anlamlı cümleler kuramıyorum Allah’ım diye ufacık da olsa isyanlara girmişim,
kıskanmış olmanın verdiği gözü dönmüşlükten olsa gerek..
‘la’ adıyla 2008 yılında bir kitabı daha çıktı lakin henüz okumadım, en kısa sürede okumuş olurum inşallah,
nazan bekiroğlu serisine tekrar başlamak göründü bana yine..
mor mürekkebiyle mavi lalesiyle cam ırmağı cam taş gemisiyle..

‘gece’
karanlığı sessizlikle parçaladı..susturdu herkesi fütursuzca..korkuturken korkan bi hali vardı..
dayanamadı gitti..sırası geldiğinde tekrar geldi..korktu, korkuttu ve yine gitti..

‘bir’
-kim o?
-senim!

‘anne’
en güzel sesin sahibi, en güzel yüzün sahibi, cennetin hali misali serilip bekledigi..
sıkı giyin üşütme sakın diye tembih etti ama ben de unutanlardan oldum..

‘kendim’
dün tanıştım kendimle, selam verdim tanımadı bile..kimsin die sordu senim işte dedim..
iyi değilsin sen git uyu görmeyeyim bir daha buralarda dedi.. dudağımdaki alaycı gülümseyişle peki dedim ve gidermiş gibi yaptım..
kandırdım yine kendimi..

‘huzur’
nutella kavanozunun dibini bulduğunda omuzlarından büyük bir yük kalktı..
artık çikolataya doymuştu..kuş gibi hafiflemişti..en sevdiği uykuya dalacaktı birazdan..gözlerinin içi gülüyordu..

‘saçmalık’
yazıp duruyordu..ne yazdığını bilmeden..çok da umrunda olmadan..
rastgele sıralıyordu harfleri yanyana koyunca neye benzeyeceklerini bilmeden..
olsun, yazası gelmişti bir kere ve tutamıyordu kendisini..

‘içim’
dil: bazen iç’ liyim bazen dış’ li, bir türlü içli dışli olamıyorum..
iç ses: içim dışım bir değil lakin her yere beraber gidiyoruz..

‘huysuz’
dilden gitmeyen acı tadın huzursuzluğu,
hafizanın kontrol edilememesi,
içteki sesin çığrından çıkması,
kendisiyle başa çıkamama ihtimali..
.ekil git benden..

‘soğuk’
eşofman üstüne giyildiğinde dahi büyük gelen hırkanın eteklerinin eşofman altının içine sokulma isteği..
ıhlamur kokusu sobanın üstündeki..güyümün hemen yanında yer alan çaydanlıktan çıkan..
mandalinadan nasreddin hoca yapılan zamanlar..

‘beyaz papyon’
küçüklüğümün kısıklı’ sındaki araba galerisinin adı..simdi yok..