Şimdi dinlediğim bir şarkı.. “Başladığı gibi bitsin…”* Ahmet Selim diye ilginç ama güzel sesli biri söylüyor… dinlerken düşündürdü beni…Keşke herşey,bitecekse, başladığı gibi bitseydi.. Ama hiçbir şey başladığı gibi bitmezdi… Bitecekse ‘başladığı gibi değildir de bitiyordur’du, hala başladığı gibiyse zaten bitmezdi…

* Başladığı gibi bitsin
Şarkıların dilinde
Bitecekti nasıl olsa
Bitecekti günün birinde..

Bırak mektuplar kalsın
Resimlerin duvarda
Ucu yanmış duruyor
Kalbimin kenarında..

Sen olma beni öldüren
Sen olma mumları söndüren
Baharda başımı döndüren
Gözlerinle bakma bakma..

Belki de yıllardır yaşadığımız en güzel sürprizi sen yaptın bize. Aslında hepimizin içten içte “hayırlısıyla..” dediği bir duaydın dilimizde.. Büyük bir heyecanla aramıza katılmanı diliyorduk ama hiçbirimiz dillendirmemişti bu arzuyu,cesaret edip de. Arasıra espriler yapıyorduk, ne zaman geleceksin diye… Elbette altında gerçeklik payı yatan şakalardandı bunlar… Ve gün geldi “geliyorum” dedin sessizce… Annen gözyaşlarıyla karşılık verdi bu seslenişine, tabii ki sevinçle.. Anneannen heyecandan yolunu kaybetti, Medine’den Mekke’ye… Deden anneanneni arayıp bulunca aldı mutlu haberini de; gözleri parladı, hayalinde torununu canlandırdı belki de…Teyzen ufak bir çığlık attı ‘çift çizgi’yi görünce, sarıldı annene, ne diyeceğini bilemedi, “süper!” dedi, ancak bunu diyebildi.. Babanın tepkisini merak etti teyzen önce, o ayrı bir sevinmişti herhalde.. Kimbilir tüm çocuklarda aradığı bir evlad sevgisindendi belki de.. O da çok mutlu oldu geleceğini duyunca, hiç merak etme…

Herkesi sevindirdin işte.. Hepimizin içine “nasıl bir şey olacak acaba; aslan parçası mı, bir prenses mi yoksa?!” gibi soru işaretleri bıraktın… Minik bir kıpırtı hasıl ettin yüreklerimizde, güzel bir tebessüm kondurdun yüzlerimize, daha bir parlar oldu gözlerimiz ve seni bekler olduk dörtgözle! Evet evet, hiç gülme! “8 ay var daha, çok bekleyeceksiniz daha şimdiden böyleyse” deme sakın. Gerçekten gelişin için heyecanla atan o kadar çok yürek var ki…

Sen şimdi Rabbimin sana verdiği en huzurlu yerdesin… Kimbilir belki bizi duymuyorsun ama eminim hissetmektesin… Umarım şimdiden ne kadar çok sevildiğini, sevindirdiğini de hissetmişsindir… Dualarımız seninle, hayırlısıyla sağlıklı-sıhhatli aramıza katıl diye… Hele bir öğrenelim; pembe mi olacak nüfus cüzdanın mavi mi diye, sonra gör sen hazırlıkları! Aldıklarımızı gördükçe sen de sabırsızlanacaksın eminim… Ailemizin ilkgözağrısı olmaya hazır ol… İlk torun, ilk yeğen, ilk evlad… İlklere imza atacaksın ufaklık, orada kendine iyi bak, o en güvenli yerde Rabbime emanet ol… Ve hiçbir zaman unutma seni dışarda sabırsızlıkla bekleyenleri… Seni şimdiden çoook sevenleri…

Teyzen…

(17.12.2007 – 00:14 – Ankara)

* Minik sürprizimiz tam bir süslü prensese yakışacak bir tarihte, 08.08.2008′de aramıza katıldı…