Herkes yabancı, herkes tanıdık..

Büyük- küçük hemen kaynaştık..

Bu dünya gibi değildi orası bambaşka

Saygı, sevgi, muhabbet, ilgi ve alaka…

Kısa zamanda öz kardeşler gibi yakınlaştık birbirimize

O günlerin her anı hala aklımda;

Sabah birbirimizi kaldırmalarımız,

Sabah zorla kaldırılmalarımız,

Barış Manço..

Yatak kontrolü, arma kontrolü,

Boyum kadar etek,

Elbise kadar yelek…

Birkaç kat çıkan yemek sırası,

Sıralarda geçen öğle molası..

Önceki gün beden dersi olan merdiven çıkmasından belli

Sabırsızlıkla beklenen hafta sonu evci izinleri..

Yeni dönemde her yer bavul, apayrı bir heyecan

“Hafize değil teyze Hafsa Sultan”…

Cesur yürek, 12 maymun ve memoli

İsminin anons edilmesi en tatlı anlardan biri

Bahçesinde piknikler, yakan toplar, su savaşları..

Havasında her daim lahutilik esintileri.

İçim parçalanmıştı bir daha aynısının asla olmayacağını anladığımda

Unutulmaya yakın uzaklıkta olsan da, seni çok özledim Hafsa!..