Yolda herhangi biriyle dahi karşılaşmamız tesadüf değilse ki, hakikaten öyle, o zaman hayatlarımızdan gelip geçenler birer tesadüf eseri düşmemişlerdir önümüze. Rabb-i Rahim çabucak öğrenelim diye, “yaşayarak öğrenme” ilkesiyle bütün zerrelerimize yaşatır öğrenmemiz gerekenleri. Kâh kırılırız, kâh dökülürüz ama öğreniriz. Bize uğrayanlarda hakikatleri öğrenirken bize ihsan edilen “materyal”ler gibidir. Vazifesini tamamladıktan sonra, başka öğrencilere devredilir.

Belki de bir “materyal” kadar anlam yüklenmeli insanlara. Bundan ne öğrenebilirim diye bakmalı. Belli ki oynadığımız zamana karşı, şu kısa zamanı, ömrü, duyguları sınırlarda yaşayarak tüketmemeli.

ZKA