İnsani ilişkilerin ne kadar sığ olduğundan, gençliğin yoldan çıkmışlığından bahseden insanların halet-i ruhiyesi geliyor gözümün önüne. Atalarına laf söyletmeyenler, kendi zürriyetleri için ne kadar da acımasız olabiliyorlar. Kendi mahsüllerine bakıp bakıp ağlayacaklarına, sanki bu nesil kendilerinin değilmiş gibi var olan durumu eğlence konusu yapıyorlar. Onların o haline, atalarıma, ben ağlıyorum…

ZKA